دلایل تست نادرست کابل ها در طول اندازه گیری مقاومت عایق:
اول، تأثیر دما و رطوبت محیط: مقدار مقاومت عایق مواد عمومی با افزایش دما و رطوبت محیط کاهش می یابد. به طور نسبی، مقاومت سطح (نرخ) به رطوبت محیط حساس تر است، در حالی که مقاومت (نرخ) به دما حساس تر است. با افزایش رطوبت، نشت سطحی افزایش می یابد و جریان رسانایی هادی افزایش می یابد. با افزایش دما، سرعت حرکت حامل ها افزایش می یابد و جریان جذب و جریان هدایت مواد دی الکتریک بر این اساس افزایش می یابد. بر اساس گزارش های داده های مربوطه، مقدار مقاومت دی الکتریک عمومی در 70 درجه تنها 10 درصد از آن در 20 درجه است. بنابراین، هنگام اندازه گیری مقاومت عایق، لازم است دما و رطوبتی که در آن نمونه و محیط به تعادل می رسند، مشخص شود.
دوم، تأثیر زمان آزمایش: هنگامی که از یک ولتاژ DC معین برای تحت فشار قرار دادن مواد مورد آزمایش استفاده می شود، جریان روی ماده مورد آزمایش فوراً به یک مقدار پایدار نمی رسد، اما فرآیند فروپاشی دارد. همزمان با اعمال فشار، جریان شارژ زیادی جریان می یابد و به دنبال آن یک جریان جذب به آرامی برای مدت طولانی کاهش می یابد و در نهایت یک جریان رسانایی نسبتاً پایدار به دست می آید. هرچه مقدار مقاومتی که اندازه گیری می شود بیشتر باشد، مدت زمان بیشتری برای رسیدن به تعادل طول می کشد. بنابراین، برای خواندن صحیح مقدار مقاومت اندازه گیری شده در حین اندازه گیری، باید مقدار را پس از تثبیت خوانده شود.
سوم، خود کابل: هنگامی که کابل گرم و مرطوب می شود، مواد عایق پیر می شوند. مقاومت عایق آن کاهش می یابد.
چهارم، استفاده نادرست از ابزار اندازه گیری مقاومت عایق.