چرا از یک تستر نقطه اشتعال بسته برای آزمایش روغن عایق استفاده کنیم؟

نقطه اشتعال به پایین‌ترین دمایی اطلاق می‌شود که در آن آتش فلاش زمانی رخ می‌دهد که روغن به نسبت معینی از بخار و هوای آن مخلوط شده با هوا گرم می‌شود و زمانی که نزدیک به شعله مشخص شده باشد، صدای انفجار کوتاهی رخ می‌دهد. این نشان دهنده سهولت آتش گرفتن روغن و میزان کسرهای سبک در روغن است. هر چه کسر نور بیشتر در روغن باشد، نقطه اشتعال کمتر است. روش فنجان باز و روش فنجان بسته برای تست نقطه اشتعال وجود دارد. روغن عایق مورد استفاده در سیستم قدرت بیشتر در ظروف دربسته استفاده می شود، بنابراین نتایج آزمایش روش فنجان بسته برتری دارد. برای روغن‌های جدید، نقطه اشتعال پایین نشان‌دهنده روغن با تقطیر بسیار سبک یا روغن مخلوط با تقطیرهای سبک است. برای روغن های عامل، کاهش نقطه اشتعال اغلب به دلیل تجزیه روغن عایق برای تولید هیدروکربن های فرار و قابل اشتعال با وزن مولکولی پایین به دلیل نقص های داخلی در تجهیزات است.