1. ورود آب به فرآورده های نفتی در هنگام حمل و نقل و ذخیره سازی.
2. فرآورده های نفتی درجه خاصی از جذب آب دارند و می توانند بخشی از آب را از جو یا در تماس با آب جذب و حل کنند. بنزین و نفت سفید به سختی با آب مخلوط می شوند، اما در کمتر از 0.01 درصد آب محلول هستند. حذف تمام چند آب محلول دشوار است.
2، حالات اصلی در فرآورده های نفتی چیست؟
1. معلق: آب به صورت قطرات آب در روغن معلق است. این عمدتا در روغن های سنگین با ویسکوزیته بالا رخ می دهد.
2. شناور: آب به صورت یکنواخت در روغن به صورت قطرات ریز آب پراکنده می شود. جداسازی این نوع امولسیون ریز پراکنده از روغن نسبت به آب معلق به دلیل ذرات کوچک قطرات آب دشوارتر است.
3. حالت حل شده: آب در روغن حل می شود. مقدار قابل حل آن در روغن به ترکیب شیمیایی و دمای فرآورده های نفتی بستگی دارد. به طور کلی، آلکان ها، سیکلوآلکان ها و آلکن ها توانایی ضعیفی در انحلال آب دارند، در حالی که هیدروکربن های معطر می توانند آب بیشتری را حل کنند. هر چه دما بیشتر باشد، آب بیشتری را می توان در روغن حل کرد. به طور کلی مقدار آب محلول در بنزین، نفت سفید، روغن گازوئیل و برخی از روغن های روان کننده سبک کم و ناچیز است.
3، اثرات نامطلوب رطوبت
1. هنگامی که آب در فرآورده های نفتی تبخیر می شود، نیاز به جذب گرما دارد که باعث کاهش ارزش گرمایی می شود.
2. رطوبت در روغن سبک باعث احتراق بیش از حد می شود
چنگ بدتر شد. همچنین می تواند نمک محلول را به داخل سیلندر بیاورد، رسوب کربن ایجاد کند و سایش سیلندر را افزایش دهد.
3. در دمای پایین، آب موجود در سوخت یخ می زند، لوله و فیلتر سوخت را مسدود می کند و مانع تامین سوخت سیستم سوخت موتور می شود.
4. هنگامی که آب در فرآورده های نفتی وجود دارد، اکسیداسیون و ژلاتینه شدن روغن را تسریع می کند.
5. هنگامی که روغن روانکار دارای آب باشد، نه تنها باعث خوردگی قطعات موتور می شود، بلکه در تماس با قطعات فلزی بالای 100 درجه بخار ایجاد می کند که به فیلم روغن روان کننده آسیب می رساند.