کشش سطحی عمدتا مربوط به تراکم است. چگالی آب بیشتر از روغن است ، بنابراین باید اینگونه باشد که کشش سطحی آب از روغن بیشتر باشد. آب می تواند قطره هایی روی برگ نیلوفر آبی ایجاد کند ، اما روغن نمی تواند. عطارد از چگالی بیشتری برخوردار است ، بنابراین عطارد بر روی زمین می ریزد و دانه های جیوه را تشکیل می دهد ، اما آب نمی تواند.
در مرز بین مایع و گاز ، یعنی سطح مایع و رابط بین دو مایع غیرقابل مخلوط ، به دلیل جاذبه بین مولکول ها ، نیروی کششی بسیار کمی ایجاد می شود. تصور کنید که یک لایه فیلم روی سطح وجود دارد ، که نیروی کششی سطح را تحمل می کند. این نیروی کششی مایع را کشش سطحی می نامند.
از آنجا که کشش سطحی فقط در سطح آزاد مایع یا رابط بین دو مایعی است که امکان مخلوط شدن ندارند ، به طور کلی از ضریب کشش سطحی σ برای اندازه گیری اندازه آن استفاده می شود. σ مقدار نیروی کششی واحد طول روی سطح را در N / m نشان می دهد. کشش سطحی مایعات مختلف طیف وسیعی را در بر می گیرد و با افزایش دما مقدار آن کمی کاهش می یابد.
اطلاعات گسترده:
به طور کلی ، هرچه دما بیشتر باشد ، کشش سطح نیز کمتر می شود. علاوه بر این ، ناخالصی ها نیز به طور قابل توجهی تنش سطحی مایع را تغییر می دهند. به عنوان مثال ، آب تمیز کشش سطحی زیادی دارد ، در حالی که کشش سطحی آب صابون نسبتاً کم است. به عبارت دیگر ، سطح آب تمیز تمایل بیشتری به جمع شدن دارد. .
قطره جیوه روی صفحه شیشه ای اساساً کروی است ، زیرا تمام مولکولهای موجود در لایه نازک سطح خارجی قطره جیوه در حالت انرژی بالقوه بالایی قرار دارند. محاسبات نشان می دهد اگر کل انرژی پتانسیل مولکول به حداقل برسد ، سطح باید کروی باشد.
سعی کنید تأثیر گرانش را از بین ببرید ، مانند قرار دادن قطره در مایع دیگر با همان وزن مخصوص ، اما هیچ واکنش شیمیایی با قطره ، یا سقوط آزادانه در خلا vac ، یا در محیط ماهواره های مصنوعی و موشک های بدون وزن. این قطره یک شکل کروی ایده آل به خود می گیرد. حباب کروی صابونی و شبنم کروی روی برگ نیلوفر را نیز می توان به همین ترتیب توضیح داد.