چه شرایط اندازه گیری مربوط به نقطه اشتعال فرآورده های نفتی است؟

(1) مربوط به نوع ابزار مورد استفاده در اندازه گیری

معمولا نتایج تست های نقطه اشتعال باز بیشتر از تست های نقطه اشتعال بسته است. این به این دلیل است که بخار ایجاد شده توسط تستر نقطه اشتعال باز آزادانه در هوا پخش می شود و منجر به از دست دادن جزئی بخار می شود.

(2) مربوط به مقدار روغن آزمایش اضافه شده است

فنجان تستر نقطه اشتعال مهر و موم شده حاوی مقدار زیادی روغن تست است که نتیجه اندازه گیری کمتری دارد. اگر مقدار روغن کم باشد، نتیجه اندازه گیری بالاتر از حد معمول است. زیرا محتوای روغن بر حجم فضای بالای سطح مایع تأثیر می گذارد و بر غلظت مخلوط بخار روغن و هوا تأثیر می گذارد.

(3) به اندازه شعله احتراق، ارتفاع بالاتر از سطح مایع و زمان ماندن مربوط می شود.

اگر قطر شعله کروی مورد استفاده برای احتراق بیشتر از قطر تعیین شده باشد، نتیجه کمتر خواهد بود. هر چه شعله بیشتر روی سطح مایع حرکت کند، سطح مایع کمتر می شود و نتیجه کمتر می شود. برعکس، بالاتر از سطح نرمال است.

(4) مربوط به سرعت گرمایش

هنگامی که سرعت گرمایش سریع است، گرمای بیشتری در واحد زمان به روغن داده می‌شود و تبخیر نیز سریع است و باعث می‌شود که غلظت بخار روغن در هوا از قبل به حد انفجار پایین‌تر برسد و نتیجه اندازه‌گیری کم باشد. هنگامی که سرعت گرمایش خیلی کند است، زمان اندازه‌گیری طولانی‌تر می‌شود، زمان‌های احتراق زیادی وجود دارد، مقداری بخار روغن از بین می‌رود، و زمانی که مخلوط بخار روغن و هوا به غلظت نقطه اشتعال می‌رسد به تأخیر می‌افتد و در نتیجه نتایج بالایی حاصل می‌شود.

(5) مربوط به فشار اتمسفر

نقطه اشتعال روغن مربوط به فشار خارجی است. فشار کم باعث می شود روغن به راحتی سر بخورد و در نتیجه نقطه اشتعال اندازه گیری شده کمتر و نقطه اشتعال اندازه گیری شده بالاتر می شود. این استاندارد تصریح می کند که نقطه اشتعال اندازه گیری شده در فشار اتمسفر 1{2}}1.3 کیلو پاسکال، نقطه اشتعال در فشار استاندارد است. اگر فشار اتمسفر منحرف شود، نقطه اشتعال اندازه گیری شده باید برای فشار اتمسفر اصلاح شود. هنگامی که فشار به اندازه 0.133kpa تغییر می کند، میانگین نقطه اشتعال 0.036.033-0 درجه سانتیگراد تغییر می کند.

(6) مربوط به رطوبت نمونه

هنگامی که نمونه حاوی آب است، باید قبل از تعیین نقطه اشتعال، آن را کم آب کرد. روش اندازه‌گیری نقطه اشتعال بسته مشخص می‌کند که میزان رطوبت بیشتر از {{0}}.05 درصد است، در حالی که روش اندازه‌گیری نقطه اشتعال باز زمانی که میزان رطوبت بیشتر از 0.1 درصد باشد نیاز به آبگیری دارد. این امر به این دلیل است که هنگام گرم کردن روغن برای آزمایش، آب پراکنده شده در روغن تبخیر می شود و بخار آب را تشکیل می دهد، گاهی اوقات حباب هایی را تشکیل می دهد که سطح مایع را می پوشاند و بر تبخیر طبیعی روغن تأثیر می گذارد و در نتیجه زمان اشتعال فلاش را به تاخیر می اندازد و نتایج اندازه گیری بالاتری را به دست می آورد. . برای روغن سنگین با مقدار زیادی آب، هنگام استفاده از تستر نقطه اشتعال باز برای اندازه گیری نقطه اشتعال، تا دمای مشخصی گرم می شود و روغن آزمایش می تواند به راحتی از فنجان سرریز شود و انجام آزمایش ها را غیرممکن می کند.