چه تداخلی باید در آزمایش تخلیه جزئی در نظر گرفته شود؟

تداخل تخلیه جزئی را می توان به دو نوع تداخل تقسیم کرد که عبارتند از:
(1) هنگامی که مدار تست روشن نیست تداخل وجود دارد. معمولاً جوشکاری، امواج رادیویی، تست ولتاژ بالا، تجهیزات یکسوسازی و برس های الکتریکی برای موتورها وجود دارد.
(2) تداخلی که فقط هنگام روشن شدن روی می دهد. مشخصه آن این است که با افزایش ولتاژ آزمایش مانند تاج سربی، دبی ناشی از پتانسیل معلق در هادی ها، تخلیه جرقه ناشی از تماس ضعیف بین هادی ها و غیره افزایش می یابد.
تداخل های رایج در اندازه گیری عبارتند از:
(1) تداخل مدار اندازه گیری ولتاژ بالا.
(2) تداخل از نفوذ سمت قدرت.
(3) تداخل ناشی از تماس ضعیف قطعات شارژ شده با ولتاژ بالا.
(4) اجسام فلزی در محدوده میدان الکتریکی با ولتاژ بالا در منطقه آزمایش در معرض تداخل پتانسیل معلق یا اتصال زمین ضعیف هستند.
(5) تداخل امواج الکترومغناطیسی فضایی، از جمله تداخل از ایستگاه های رادیویی، تجهیزات فرکانس بالا و غیره.
(6) تداخل ناشی از ورود جریان توالی صفر به دستگاه اندازه گیری تخلیه جزئی از انتهای زمین.