چه عواملی بر کشش سطحی تأثیر می گذارد؟

عوامل موثر بر کشش سطحی

طبیعت مادی

هرچه نیروهای بین مولکولی قوی تر باشد، کشش سطحی بیشتر است. برعکس، هرچه نیروهای بین مولکولی ضعیف تر باشد، کشش سطحی کمتر است. به عنوان مثال، مولکول های آلی دارای نیروهای بین مولکولی ضعیفی هستند که منجر به کشش سطحی کم می شود. فلزات مذاب دارای قوی ترین پیوندهای فلزی هستند و بیشترین کشش سطحی را از خود نشان می دهند. آب در معرض پیوند هیدروژنی است که به آن کشش سطحی بالای 72.8 mN/m در دمای اتاق می دهد.

دما و فشار

با افزایش دما، فاصله بین مولکولی افزایش می یابد و نیروهای بین مولکولی ضعیف می شوند و باعث کاهش خطی کشش سطحی می شوند. در دمای بحرانی، کشش سطحی به صفر می رسد. تأثیر فشار معمولی ناچیز است. تحت فشار بالا، فاصله بین مولکولی کاهش می‌یابد، نیروهای برهمکنش افزایش می‌یابد و کشش سطحی بر این اساس افزایش می‌یابد.

ناخالصی ها و املاح

ناخالصی ها و املاح می توانند جهت مولکول های آمفیفیل را تغییر دهند و نیروهای بین مولکولی را در لایه سطحی تضعیف کنند و در نتیجه بر کشش سطحی تأثیر بگذارند. به عنوان مثال، نمک های معدنی می توانند نیروهای بین مولکولی بین مولکول های آب را افزایش دهند و کشش سطحی آب را افزایش دهند. سورفکتانت هایی مانند صابون و مواد شوینده می توانند کشش سطحی را تا 50 درصد نسبت به آب خالص کاهش دهند.