اصل آزمون مقاومت عایق
تست کننده مقاومت عایق مقدار مقاومت عایق را بر اساس قانون هُم محاسبه می کند. با خروجی کردن یک ولتاژ DC که بسیار پایین تر از آزمون استحکام دی تریک است، و سپس اندازه گیری جریان، مقدار مقاومت عایق محاسبه می شود.
در واقع مقدار مقاومت مقاومت عایق بسیار بزرگ است، اما بی نهایت نیست، بنابراین می توان آن را با اندازه گیری جریان نشتی محاسبه کرد. مگوهممتر می تواند مقدار مقاومت مقاومت عایق را نمایش دهد، و نتایج به طور کلی kΩ، MΩ، GΩ ، در موارد فردی، حتی به TΩ می رسد. اندازه مقدار مقاومت عایق به طور مستقیم نشان دهنده کیفیت عایق بین دو هادی است.
عوامل موثر بر نتایج تست کننده مقاومت به عایق
دلیل اینکه نتایج آزمایشگر مقاومت عایق تحت تأثیر قرار خواهد گرفت به این دلیل است که مقدار جریان با اعمال یک ولتاژ ثابت بر جسم آزمایش به دست می آید. این عوامل خارجی مانند دما و رطوبت ممکن است نتایج آزمایش را به طور جدی تحت تأثیر قرار دهند.
ابتدا بیایید خواص جریان تولید شده در طول آزمون عایق را تجزیه و تحلیل کنیم، و فرض کنیم که هیچ یک از این عوامل بر اندازه گیری تأثیر نگذاریم.
سه جزء از جریان کل یک ماده عایق زمانی که یک ولتاژ اعمال می شود وجود دارد: جریان کاپیکتیو، همچنین به عنوان جریان شارژ کپسول شناخته می شود
جریان Capacitive: در هنگام آزمایش مقاومت عایق، جریان شارژ ابتدا باید کاپی کاپیتانی ماده عایق را پر کند تا مورد آزمایش قرار گیرد. این جریان در ابتدای لحظه آزمایش نسبتاً بزرگ است و هنگامی که مدار تحت آزمایش شارژ شود، با سرعتی سریع برای نزدیک شدن به صفر افت خواهد کرد. پس از چند ثانیه یا ده ثانیه پایدار خواهد شد و این جریان آنقدر کوچک است که می توان آن را نسبت به جریان کل نادیده گرفت
جریان جذب کننده، جریان جذب کننده با جریان کپسول متفاوت است. سرعت افت جریان جذب کننده بسیار کندتر از جریان شارژ کننده کپسول است. به طور کلی چند دقیقه طول می کشد تا به مقداری نزدیک به صفر و پایدار برسند.
جریان نشتی که با نام جریان قطبش نیز شناخته می شود، جریانی است که طی فرایند قطبش محیط عایق تحت عمل ولتاژ تولید می شود. بزرگی جریان نشان دهنده کیفیت عایق است. موتورهایی با ظرفیت یا کابل های بزرگ با مسافت های طولانی و مقطع های بزرگ ممکن است حدود ۳۰ دقیقه طول بکشد تا جریان شارژ کپسول و جریان غرق شدن کاهش یابد و تثبیت شود، به طوری که آزمون عایق می تواند نتیجه درستی به دست آورد
خلاصه: هنگامی که یک جریان ثابت به مدار اعمال می شود، جریان کل در ماده عایق در حال آزمایش تغییرات در طول زمان است. این بدان معنی است که مقاومت عایق نیز به طور قابل توجهی در طول زمان تغییر می کند
نفوذ دما: مقدار مقاومت عایق نیز زمانی تغییر خواهد کرد که دما بالا می رود یا سقوط می کند. در آزمون پیشگیرانه، آزمایش مقاومت عایق باید در دمای مشابهی انجام شود. اگر این شرط نمی تواند برآورده شود، یک دمای مرجع باید به عنوان یک استاندارد تعیین شود، تبدیل و تصحیح می شود. بر اساس یک دستورالعمل کلی، اگر دما تا ۱۰ درجه سانتی گراد بالا رود، مقدار مقاومت در نقطه دمای مرجع به نیمی از مقدار مقاومت کاهش می یابد؛ اگر دما ۱۰ درجه سانتی گراد افت کند، مقدار مقاومت دو برابر مقدار مرجع است.
تأثیر رطوبت بر نتایج آزمایش آزمایش کننده مقاومت عایق عمدتاً به درجه آلودگی بر سطح عایق بستگی دارد. با این حال، باید توجه ویژه ای صورت گیرد، و اندازه گیری مقاومت عایق نباید زمانی انجام شود که دما به زیر نقطه dew کاهش یابد.