مراحل آزمون به این مراحل عمده تقسیم می شوند:
ابتدا باید ماهیت گسل کابلی را تجزیه و تحلیل کنیم و نوع کابل معیوب را درک کنیم.
انواع گسل های کابلی اغلب روش های آزمون متفاوتی دارند. و ما می توانیم سرعت های مختلف آزمون را با توجه به انواع کابل رسانه های مختلف انتخاب کنیم. همچنین لازم است با توجه به سطح ولتاژ مقاومتی کابل و مقاومت در برابر ولتاژ مورد نیاز کابل آزمایش شود. همچنین توجه به موقعیت مشترک کابل آزمایش شده و اینکه آیا در بالای کابل ساخته شده است یا نه، ضروری است. مشکلات فوق همه مشکلاتی هستند که باید درک شوند تا کابل دوباره تست شود.
دوم اینکه باید با استفاده از روش پالس ولتاژ پایین میزبان طول کابل را بدانیم تا سرعت انتقال کابل بررسی شود.
وقتی می دانیم کابل چقدر طول می کشد، می توانیم وضعیت خاص کابل معیوب را بهتر درک کنیم، و می توانیم بیشتر قضاوت کنیم که آیا یک گسل با مقاومت بالا است یا کم مقاومت، و همچنین می توانیم قضاوت کنیم که آیا سرعت موج ذاتی دقیق است یا خیر. (سرعت دقیق انتقال موج رادیویی تضمین بهبود دقت آزمون است؛ هنگامی که سرعت نادرست است، سرعت را می توان به عقب محاسبه کرد. مشکلات فوق را می توان با روش تست پالس با ولتاژ پایین آزمایش کرد.
سپس از مسیر سنج برای تشخیص جهت کابل مدفون استفاده کنید.
قبل از مکان یابی گسل کابل، مسیر کابل باید شناخته شود. ما می توانیم از تست کننده مسیر کابل برای آزمایش استفاده کنیم، اما اگر مسیر کابلی از قبل شناخته شده باشد، نیازی به آزمایش مسیر کابلی نیست.
یک بار دیگر از مکان یاب گسل کابلی برای مکان یابی دقیق نقطه گسل استفاده کنید.
ابتدا تجهیزات ولتاژ بالا را با توجه به روش تخلیه نقطه ثابت سیم کشی کنید، و سپس درجه تقویت را با توجه به ماهیت کابل و سطح ولتاژ مقاومتی کابل تعیین کنید. در نهایت، اندازه گیری های دقیقی از نقطه گسل کابل انجام دهد. اگر نقطه گسل بسیار نزدیک به انتهای آزمون باشد، به ویژه هنگامی که تست کننده انتهای آزمون کابل را پیدا کند، صدای تخلیه شکاف توپ بلندتر از نقطه گسل خواهد بود و تشخیص صدای نقطه گسل دشوار خواهد بود. در این حالت تست کننده می تواند تجهیزات ولتاژ بالا را به انتهای دیگر منتقل کند تا گسل کابل را پیدا کند.
در نهایت در پایان آزمون، تست کننده نیاز به تجزیه و تحلیل خطای نتایج آزمون گسل کابلی و ثبت نتایج آزمون دارد.