چگونه عیب ترانسفورماتور را تشخیص دهیم؟ در طول کار روزانه ترانسفورماتورها، قرار گرفتن طولانی مدت در محیط های بیرونی یا بارگذاری بیش از حد می تواند به طور جدی بر طول عمر آنها تأثیر بگذارد و باعث خرابی ترانسفورماتور شود. بنابراین در این مقاله چند روش اساسی برای تشخیص عیب ترانسفورماتور به اختصار معرفی می شود.
1، آگاهی از خطاهای تخلیه جزئی در ترانسفورماتورها و ابزارهای تست مربوط به خطاهای تخلیه جزئی. ویژگیهای تولید گاز آن با بالاترین جزء هیدروژن (که بیش از 85 درصد از کل هیدروکربنهای هیدروژن را تشکیل میدهد)، و به دنبال آن دانش مربوط به ابزارهای آزمایش متان مشخص میشود. پیامد تخلیه جزئی پیری عایق است. اگر کنترل نشود، می تواند باعث آسیب عایق شود و حتی منجر به دانش مربوط به ابزارهای تست تصادف شود.
2، خطاهای تخلیه کم انرژی در ترانسفورماتورها معمولاً ناشی از تخلیه جرقه الکتریکی است و گازهای خطا عمدتاً مربوط به ابزارهای آزمایش اتیلن و هیدروژن است. به دلیل انرژی گسل کوچک آن، کل هیدروکربن ها عموماً دانش بالایی از ابزارهای آزمایش ندارند.
3، خطاهای تخلیه انرژی بالا در ترانسفورماتورها منجر به تولید گاز زیاد و تولید گاز شدید می شود. پیش تشخیص آنها با استفاده از روش های اندازه گیری گازهای محلول در نفت دشوار است. اغلب، تنها پس از وقوع یک عیب (مانند انتقال گاز سبک در ترانسفورماتورها) است که می توانیم ماهیت و شدت عیوب ترانسفورماتور را بر اساس تجزیه و تحلیل گاز و اجزای گاز در روغن تشخیص داده و آزمایش کنیم.
4، گسل گرمای بیش از حد ترانسفورماتور، گاز تولید شده توسط گسل بیش از حد متان و اتیلن است و اتیلن دانش مربوط به ابزار تست جزء اصلی است. اگر مواد عایق جامد درگیر باشند، دانش زیادی در رابطه با ابزارهای تست CO و CO2 ایجاد می کند. اگر CO یا CO2 وجود نداشته باشد، ممکن است به دانش ابزار تست خطای داغ شدن بیش از حد محلی فلز لخت مربوط باشد.
ترانسفورماتورها اغلب انواع مختلفی از خطاها را در کارهای عملی نشان می دهند. بنابراین، کارگران نیرو باید به طور مداوم تجربیات خود را خلاصه کنند و توانایی های تجاری خود را در کارهای روزانه بهبود بخشند. هنگامی که یک خطای ترانسفورماتور رخ می دهد، آنها باید بتوانند به سرعت علت عیب را بررسی و شناسایی کنند و راه حل های مربوطه را برای اطمینان از عملکرد طبیعی ترانسفورماتور ارائه دهند.