روش های تست نقطه فلش
روش فنجان بسته Pensky-Martens (روش PM): برای تعیین نقطه اشتعال مایعاتی با نقطه اشتعال نسبتاً بالا استفاده می شود.
روش فنجان بسته برچسب (TCC): مناسب برای مواد با نقطه اشتعال زیر 80 درجه.
بسته به ابزار دقیق، تعیین نقطه اشتعال را می توان به موارد زیر تقسیم کرد: • نقطه اشتعال جام باز (OC): با حرارت دادن مایع قابل اشتعال در یک ظرف باز اندازه گیری می شود. نقطه اشتعال جام در بسته (CC): با گرم کردن مایع قابل اشتعال در یک ظرف در بسته اندازه گیری می شود. به طور معمول، نقطه اشتعال در فنجان بسته تقریباً از نقطه اشتعال 4 تا 5 درجه کمتر است.
استانداردهای تست نقطه فلش
• روش تست استاندارد GB/T 267-1988 برای نقاط اشتعال و آتش فرآورده های نفتی (روش فنجان باز)
• روش آزمایش استاندارد GB/T 5208-2008 برای نقطه اشتعال-روش فنجان بسته با تعادل سریع
• روش آزمون استاندارد ASTM D3143/D3143M-2013 برای نقطه اشتعال آسفالت های برش توسط دستگاه لیوان باز برچسب
• ASTM D3734-2005 (2010) مشخصات استاندارد برای نفتاهای معطر با فلاش بالا
• روش تست استاندارد ASTM D3828-2009 برای نقطه اشتعال توسط دستگاه فنجان بسته در مقیاس کوچک
• روش تست استاندارد GB/T 261-2008 برای نقطه اشتعال-روش فنجان بسته Pensky-Martens
• روش تست استاندارد ASTM D56-2005 (2010) برای نقطه اشتعال توسط تستر فنجان بسته برچسب
• روش تست استاندارد ASTM D92-2012 برای نقاط فلاش و آتش توسط جام باز کلیولند