عوامل موثر بر کشش سطحی و کشش سطحی

1. عوامل مشترک
دما
با افزایش دما، حرکت حرارتی مولکولی تشدید می شود و نیروهای بین مولکولی ضعیف می شود.
دمای بالاتر ← کشش سطحی/ سطحی پایین تر.
ماهیت دو فاز
نیروهای بین مولکولی قوی تر (پیوندهای هیدروژنی، قطبیت) منجر به کشش بیشتر می شود.
تفاوت بیشتر در خواص بین دو فاز → کشش سطحی بالاتر.
فشار
برای سیستم های گاز مایع: افزایش فشار کمی کشش سطحی را کاهش می دهد.
برای سیستم های مایع-مایع یا مایع-جامد: فشار تأثیر ناچیزی دارد.
2. عوامل خاص برای کشش سطحی (مایع-گاز)
خواص مایع
مایعات قطبی (آب، الکل ها) > مایعات غیرقطبی (روغن ها، هیدروکربن ها).
ترکیب فاز-گاز
بخار آلی موجود در هوا کشش سطحی را کاهش می دهد. هوای پاک مقادیر پایدارتری می دهد.
3. عوامل خاص برای کشش سطحی (مایع-مایع / مایع-جامد)
تفاوت قطبی بین دو فاز
اختلاف قطبی بیشتر → کشش سطحی بالاتر.
سورفکتانت ها و افزودنی ها
افزودن سورفکتانت‌ها باعث کاهش شدید کشش سطحی می‌شود، که اغلب به مقادیر بسیار پایین-می‌رسد.
املاح، نمک ها، الکترولیت ها
افزودن نمک به آب کمی کشش سطحی را افزایش می دهد.
الکل ها، کتون ها و ترکیبات آلی کشش سطحی / سطحی را کاهش می دهند.
رابط مایع-جامد
انرژی سطحی بالاتر جامد → کشش سطحی بالاتر.
زبری سطح، اصلاح و پوشش نیز بر کشش سطحی تأثیر می گذارد.