تفاوت نقطه اشتعال باز و نقطه اشتعال بسته؟

1. تعاریف مختلف

1. نقطه اشتعال باز: به نتیجه ای که با تستر نقطه اشتعال باز اندازه گیری می شود ، نقطه اشتعال باز گفته می شود که در درجه سانتی گراد بیان می شود.

2. نقطه اشتعال بسته: در یک محیط پایدار هوا ، کمترین دمایی که بخار تولید شده از مایع قابل اشتعال یا سطح جامد تحت اثر شعله آزمایش برق می زند.

دو کاربرد متفاوت

1. نقطه اشتعال باز: بیشتر در روغن کاری و فرآورده های سنگین نفتی استفاده می شود. زیرا هنگام اندازه گیری با روش فنجان باز ، بخار حاصل از گرم شدن فرآورده های نفتی دائماً در جریان است.

2. نقطه اشتعال بسته: برای فرآورده های نفتی سبک با خاصیت تبخیر زیاد ، مانند نفتا حلال ، نفت سفید و غیره استفاده می شود. از آنجا که شرایط اندازه گیری شبیه به شرایط واقعی ذخیره سازی و استفاده از محصولات روغن سبک است ، می توان از آن استفاده کرد برای شاخص های کنترل ایمنی در برابر آتش.

سه ، روش اندازه گیری متفاوت است

1. نقطه اشتعال باز: روغن آزمایش در یک فنجان باز گرم می شود و گاز روغن بخار می تواند آزادانه در هوا پخش شود و جمع شدن آن تا غلظت حد پایین مواد منفجره آسان نیست.

2. نقطه اشتعال بسته: روغن آزمایش در یک فنجان روغن بسته شده گرم می شود و درب آن فقط در لحظه احتراق باز می شود.